Sakrament namaszczenia chorych jest sakramentem żyjących. Kościół naucza, że jest to sakrament umocnienia i uzdrowienia. Jest on potrzebny nie tylko chorym, ale również ich bliskim we wspólnym przeżywaniu prawdy, że człowiek powołany jest do wspólnoty z Bogiem w wieczności. Rytuał sakramentu namaszczenia chorych jednoznacznie znosi dawne uściślenia dotyczące tego sakramentu wyłącznie w przypadku tzw. niebezpieczeństwa śmierci – nie jest to „ostatnie namaszczenie”. Można go także udzielać nawet chorym dzieciom. Można go też przyjąć kilka razy.

   W naszej parafii sakrament namaszczenia chorych jest udzielany, gdy poprosi sam chory lub zatroskana o niego rodzina. Można go także przyjąć w czasie comiesięcznych odwiedzin chorych i starszych parafian (zazwyczaj II sobota miesiąca). Nie czekajmy z decyzją o udzieleniu tego sakramentu, gdy jest taka potrzeba.